No Picture
Marathi Poems

म्हणूं नका

लक्षच लागेना कृतीत, करतोहे म्हणुन चुका ! मनस्थिती जाणा, ‘कामातुन गेला’ म्हणूं नका ।। खिन्नपणा असुनही स्मिताचा यत्न स्तुत्य नच कां ? राखा रे सन्मान ज़रा, ‘रडवेला’ म्हणूं नका ।। नयनांचा ओलसर असे पडदा, तो […]

No Picture
Marathi Poems

मुंग्या

मानवाने पाहिले की त्याच्या चारी बाजूंना मुंग्या पसरलेल्या होत्या, मुंग्याच मुंग्या. मानवाने कुतूहलानें पाहिले, आश्चर्याने पाहिले. १ कांहीं वेळानंतर मुंग्या मानवाला चावू लागल्या. मानव बिथरला. त्याने मुंग्यांच्या वारुळाला लाथा मारल्या, धक्के मारले. जमिनीला भेगा पडल्या. […]

No Picture
Marathi Poems

ऊन कधी कलतं झालं

बघतां बघतां ऊन कधी कलतं झालं तें मला समजलंच नाहीं, उमगलंच नाहीं. इवलं होतो मुक्त पाखरूं वारा पिऊन बागडणारं क्षणात रुसणारं-फुगणारं क्षणामधें खुदकन् हंसणारं. होतं हंसू निर्व्याज मोकळं होतं सकाळचं ऊन कोवळं. हळूंच सारं पसार […]

No Picture
Marathi Poems

चक्रव्यूह

ठोका खोकी बनवा खोपी ही झोपडपट्टी गटारावरी भटारखाना आणि हातभट्टी. १ ओसंडे घन दुर्गंधि-घाण कचरा सडला तिथेच भ्रामक जीवन नामक खेळ मांडला. २ रोज ठणाणा नविन घोषणा सुधारणांच्या. शून्यें असतीं नांवावरती सरकारांच्या. ३ मंत्री येतां […]

No Picture
Marathi Poems

जॅक दि जायंट-किलर

उंच उंच आभाळात सरळसोट चढत गेलेला खांब; ढगांना फाडून वरती गेलेला, जादूचा, अर्ध्या रात्रीत उभा झालेला. खांबावर जॅक सरसर चढतो, ढगांच्याही वर, काचेच्या पेंटहाऊसपर्यंत. मऊ मऊ गालिचावर पावलें वाजतच नाहींत, दाणदाण काय, अजिबातच नाहींत. गरम […]

No Picture
Marathi Poems

अजुनही माणूस तूं

हर्ष आहे शोक आहे, अजुनही माणूस तूं त्याहुनी आश्चर्य आहे – अजुनही माणूस तूं ! राग हृदयीं लोभ हृदयीं अन् असूया द्वेषही सर्व दुर्गुण असुनही हे, अजुनही माणूस तूं ? ईश ना शकसी बनूं, सैतान […]

No Picture
Marathi Poems

मदमत्त मुजोर टगे

मदमत्त मुजोर टगे भरले सभोवताली फुटके नशीब माझे गुंडांचिया हवाली ।। दिनरात राबतां मी, दो घास फक्त हातीं खेचून घेत तेही उपरेच शक्तिशाली ।। काळोख मिट्ट, तरि ना मागूं धजे दिवा मी घर पेटवून द्याया […]